Kim ne derse desin, savaşın galibi İran’dır.
Hamaney’in şehadetiyle birlikte, İran bir bilek, bir yürek hâline geldi.
Hamaney bilerek ölüme yürüdü. Seksen yaşında bir insanın bu şekilde ölümü, bir milleti bütünleştirmeliydi. Ve bunu, isteyerek yaptı. Genç olsaydı, tedbiri elden bırakmazdı. Ama o, sevdiği Ehl-i Beyt’i örnek aldı—tıpkı Hz. Hüseyin gibi.
İmam Hüseyin kendini feda ederek İslam’ı kurtardı. Hamaney de kendini feda ederek İran’ı kurtarmak istedi. Ve inşallah İran kurtulacak, Haçlı-Siyonist ittifakı saldırılarından.
Televizyon ekranlarında elinde çubukla, yalan yanlış ifadeler ve tespitler yapanlar, bu öğretiyi asla anlayamazlar.
Kaç kişi, ölümünün vatana hizmet edeceğini bilerek arzu edebilir? Burada söz konusu olan sadece şehadete yürümek değil; geride kalanlar için kendini feda etmek—din, vatan ve millet uğruna…
Emperyalistlere karşı durmak, İslam’ın ve hatta imanın giriş kapısıdır.
İmana ve İslam’a “La İlahe” diyerek girilir. Siyasal ve ılımlı İslamcılar bunu bilmez; radikal İslamcılar da…
Allah’ın İslam’ını bilenler, Ehl-i Beyt’in izini ve yolunu takip edenler bu öğretiye sahiptir.
Atlantik veya Kraliyet Müslümanları bunu asla anlayamazlar.
“La İlahe” diyerek 14 asır önce Lat ve Uzza’ya “La” deniliyordu.
Emperyalizme hiç “La” demeyenler, “hayır” çekmeyenler, hep “evet” diyenler, İran’ın Şii oluşundan dem vururlar.
Kim ki İran’ın Şiiliğinden söz ederek konuya girerse, bilin ki satılmıştır.
Bunlar organizeli; sanmayın ki saf, salak tipler…
Geçenlerde bir arkadaşım anlattı:
“Esnaf komşum, sakal ve sarık yerinde ama İran’ı suçluyor; ‘İran, Ebubekir ve Ömer’i sevmiyor’ diyerek ABD ve İsrail’in saldırılarını meşru gösteriyor kendince.”
Dedim:
“ABD ve İsrail, Ebubekir ve Ömer’i mi seviyor?”
İşte suni kafa bu!
Dertleri ne Ebubekir, ne Ömer.
Bu tipler, siyonizme ve emperyalizme hizmet eden, askerlik yapan Sünni kafalardır.
Sünni Siyonistler!
Emperyalizmin askerleri bunlar.
Suriye yıkılırken Esat Şii, İran yıkılırken Hamaney Şii…
İstediği kadar sakal bıraksın, dua etsin, namaz kılsın; gerçek manada “La İlahe” demedikçe,
“La Amerika, La İsrail, La Siyonizm, La Emperyalizm” demedikçe, Lat ve Uzza’yı da tanrı kabul eden şirkçi, gerici ve yobaz tiplerdir.
Sünni Siyonistler üzülse de, galip İran olacak!
Şu anda bile galip İran’dır.
ABD ve İsrail, Türkiye’yi savaşa sokmak istiyor.
Türkiye’nin temkinli duruşu ve provokasyona gelmemesi, onları üzdü.
Azerbaycan’ı savaşa çekmek için yapılan provokasyon da işe yaramadı.
Eğer İran’ın bir hatası konuşulacaksa, Azerbaycan yerine bugüne kadar Ermenistan’ı tutmasıydı.
Ama bugün, İran’ın bu tercihine odaklanmak yanlış olur.
Kardeş, kardeşin yanlışını da söyleyecek…
Birileri, Azerbaycan’ın İsrail’in yanında olduğu fitnesini yaymak için Aliyev ailesine iftiralar atıyor.
Bu, açık bir İsrail oyunudur.
Aliyev ailesi Müslüman ve vatanseverdir; Karabağ zaferine gölge düşürmek istiyorlar.
İran, Azerbaycan’a füze atacak kadar aklını kaybetmiş değil.
Azerbaycan, İran’ın arkasında durmak zorunda da değildir.
Bu konuda İran’ın kendini sorgulaması gerekir.
Aliyev ve Reisi görüştükten kısa süre sonra Reisi, İsrail suikastıyla ortadan kaldırıldı.
Çünkü bu diyalog, İsrail’in asla kabul etmeyeceği bir durumdu.
Yahudi ve Hıristiyanlar birleşip Müslüman bir ülkeye saldırırken, onların birleşmesini normal görenler, Şii ve Sünni Müslümanların birleşmesini asla gündeme getirmiyor.
Neden acaba?
Şii ve Sünni Müslümanlar, Yahudi ve Hıristiyan bombalarına rağmen hâlâ akıllanmayacaklar mı?
Hamaney’in “din adamı” oluşundan rahatsız olanlar, İran’a “din devleti” diyenler…
Acaba Trump’ın evangelist canlı ayinlerinden, Netanyahu’nun ve bakanlarının kipa giymesinden neden rahatsız olmuyorlar?
Bu yaşananlar, din savaşı değil; emperyalizmin kaynak savaşıdır.
“Din” süslemeli kaynak savaşları…
Batılı şirketler İran’ın kaynaklarına erişsin, Hamaney Beyaz Saray’da ağırlansın; asla öldürmezlerdi.
Bir Müslüman Türk olarak ifade edeyim:
Hamaney, ayaklar altına alınan Müslümanların izzet ve şerefini kurtardı.
Bir Müslüman liderin nasıl olması gerektiğini, bütün dünyaya gösterdi.
İran halkı da yolunda yürüyerek teslim olmuyor, boyun eğmiyor.
Gönül isterdi ki, kendi kendine ölen Arap krallar için üç gün, beş gün yas ilan edenler, böyle bir insanın şehadetinde bir günlük yas ilan etselerdi.
Ne mümkün…
İsrail üzerinden olaya eleştiri getiriyorlar ama ne hikmetse katil ABD’yi ağzına almıyorlar.